.
سلام
این خونه جدیده و هنوز خالیه.
همیشه همینطوره. هرکی وارد خونه میشه باید اول دور و بر خودشو یه کم نگاه کنه. ببینه هرچی رو کجا بچینه. چی به کجا میاد، تناسبها چطوری درست در میاد. یه وقت اون قاب عکس یک و بیست در هفتاد رو نذاره رو پیش بخاری فسقلی، صندلی تابتابی رو ننشونه پشت به پنجره، قفس پرنده دم در حموم نباشه از این چیزا دیگه.
اما مأمورای شرکت حمل و نقل که میان همه کارتنا رو خالی میکنن وسط پذیرایی و وامیستن برا دریافت انعام که سرشون نمیشه چی کجاست. کلی هنر کنن یخچالو تو ورودی ول نکنن برن همین!
فعلا منو ببخشین آسه آسه خودم جفت و جورش میکنم.
اصلا معلوم نیست سالی سکندری یکی بیاد حال منو بپرسه یا نه.
عجالتا برا دل خودم مینگارم تا ببینم کسی پیدا میشه یه فنجون قهوه مهمونم شه یا خیر.
پس فعلا ما بریم ببینیم سوپر سر کوچه چی داره ضعف دلی بشکنیم.
تا بعد….
. شب خوش، رهگذر
.
